De infrastruktuur van van de stad, 450 jaar geleden gebouwd, ging snel achteruit gedurende de jaren –90 van de vorige eeuw, na het ineenstorten van de Cubaanse handelssamenwerking met de Soviet Unie. In 1996 werden restauratieprojekten gestart om de woonomstandigheden en infrastruktuur in de Cayo Hueso wijk te verbeteren.
Geschiedenis. Tijdens de eerste vier eeuwen na de stichting van de stad, vanaf de 16e t/m de 19e eeuw, groeide de stad aanzienlijk binnen de voorgestelde muren (zoals die in 1603 werden gepland). Tegelijkertijd met de groei binnen de muren, werden er vanaf de 18e eeuw buiten deze stadsmuren nieuwe stadsstrukturen gecreëerd en deze groeiden uiteindelijk uit tot wat later bekend werd als de buitenwijken van de stad. Echter was het in de 20ste eeuw, vooral tijdens de eerste helft hiervan, dat het grootste deel van de stad werd ontwikkeld.
De eeuwwisseling werd gekenmerkt door een verandering van de macht: van 1898 t/m 1902 nam een Amerikaanse interventieregering de macht in het land over. In 1902 werd de Cubaanse Republiek gevormd. Zodoende kwam er een eind aan vier eeuwen Spaanse koloniale dominantie en brak er een tijd aan van Amerikaanse controle, die een halve eeuw heeft geduurd. Het aanzicht van de stad veranderde in snel tempo door de snel toenemende bouwactiviteiten, teweeg gebracht door de veranderingen van de macht, de snelle bevolkingsgroei en de verschillende stadia van economische groei in deze periode en Cuba wilde graag haar nieuwe gezicht laten zien. De nieuwe eeuw bracht mogelijkheden voor de ontwikkeling van een moderne samenleving en het afrekenen met Cuba’s koloniale verleden.
De funderingen van de moderne stadsinfrastruktuur werden na 1898 al gelegd, tijdens de Amerikaanse interventie en de eerste decennia van de 20e eeuw. De stad stond volledig open voor innovatie. Straten werden geplaveid, elektrische trams werden ingevoerd in 1901. In 1902 werden de eerste auto’s geïntroduceerd, van 1908 t/m 1913 werd er een rioleringssysteem onder de stad aangelegd, de eerste radiouitzendingen waren in 1922, de eerste passagiersvlucht was in 1933 en de eerste televisieuitzendingen waren in 1950 (Cuba was het derde land in de wereld waar deze technologie zijn intrede deed).
Deze welvaart had ook een grote invloed op het stedelijke en architectonische karakter van de stad en veranderde Havana in een moderne metropool. De bouw van grote projekten begint, bijvoorbeeld de bouwwerkzaamheden aan de huidige Malecón Boulevard (in 1901 begonnen), de Universiteit van Havana (van 1906 tot 1944), het Centraal Station in 1912 ( Cubaanse spoorwegen zijn al operationeel vanaf 1836)… De omgeving van Las Murallas werd bebouwd als een centrum voor publieke- en civiele diensten (ongelooflijke gebouwen werden hier neergezet, zoals de Gallicische Societeit gebouwd in 1915, het Asturische Centrum in 1927 en het Nationale Capitool gebouwd van 1910 tot 1929). Verschillende andere buurten werden ontwikkeld en bevolkt zoals het Vedado en Miramar distrikt, enkele uitwerkingen van het stedelijk bebouwingsplan van Havana uitgewerkt door Jean Claude Nicolas Forestier in 1925, met uitstekende bijdragen gericht op het verbeteren van de kwaliteit van het leven in de stad…
Tijdens de eerste twee decennia van de welvarende 20 ste eeuw, en zoals gewoonlijk tot wat later dan in de rest van de wereld, overheerste de eclectische architektuur in Havana en in de rest van het land. Eclecticisme behelst veel stijlen en is hierbinnen zeer divers, en is verspreid over de stad veel terug te vinden en bepaald voor een groot gedeelte het architektonische karakter van de stad als een soort enorm muurbehang de andere invloeden bedekkend. Gelijktijdig met het eclecticisme, kwam de Art Nouveau (welke eigenlijk Modernisme genoemd zou moeten worden) als nieuwe bouwstijl opzetten in Havana.
Bevolkingsstatistiek. In 2004 had Havana Centrum een populatie van 158.151. Met
